De nieuwe Netflix-realityserie The New Stanford Prison Experiment is gebaseerd op een écht experiment, weinig verrassend: het Stanford Prison Experiment. Dat zorgt voor de nodige ophef, maar in dit artikel vertellen we je vooral over het echte experiment.
The New Stanford Prison Experiment op Netflix
The New Stanford Prison Experiment, de serie waar het hier om gaat, is een nieuwe realityserie van Netflix waarin het beruchte Stanford Prison Experiment uit 1971 op een moderne manier opnieuw wordt onderzocht. Dertig vrijwilligers gaan voor maximaal twee weken een echte gevangenis binnen. Vervolgens worden ze willekeurig verdeeld in twee groepen: de ene groep wordt bewaker, de andere gevangene.
Vanaf dat moment ontstaat er bewust een omgeving waarin hiërarchie en controle een grote rol spelen. De bewakers krijgen gezag over de gevangenen, terwijl de gevangenen zich aan regels moeten houden. De makers willen daarmee onderzoeken wat er gebeurt wanneer gewone mensen plotseling veel macht krijgen of juist vrijwel alle controle verliezen.
Dit is het waargebeurde verhaal van The New Stanford Prison Experiment
Het échte Stanford Prison Experiment uit 1971 is een van de bekendste én meest omstreden experimenten uit de geschiedenis van de psychologie. Het werd geleid door psycholoog Philip Zimbardo aan Stanford University en moest onderzoeken wat er met gewone mensen gebeurt wanneer ze de rol van gevangene of gevangenisbewaarder krijgen.
Voor het onderzoek werden 24 jonge mannen geselecteerd die na psychologische screening als lichamelijk en geestelijk gezond werden beschouwd. Via een muntworp werden ze willekeurig aangewezen als gevangene of bewaker. In de kelder van het psychologiegebouw van Stanford werd vervolgens een geïmproviseerde gevangenis ingericht.
Om de situatie realistischer te maken, werden de ‘gevangenen’ thuis onverwacht door echte politieagenten gearresteerd. Ze werden geboeid en naar een politiebureau gebracht voordat ze in de nagebouwde gevangenis terechtkwamen. Daar kregen ze geen naam maar een nummer, dat ze op hun kleding droegen. De bewakers droegen uniformen, spiegelende zonnebrillen en hadden veel controle over het dagelijkse leven van de gevangenen.
Het experiment zou oorspronkelijk twee weken duren. Al snel ontstonden echter grote problemen. Sommige bewakers begonnen gevangenen te vernederen en steeds strengere regels op te leggen. Gevangenen moesten bijvoorbeeld herhaaldelijk hun nummers opzeggen, kregen te maken met slaapverstoring en moesten als straf lichamelijke oefeningen uitvoeren. Sommige deelnemers raakten volgens de oorspronkelijke verslagen ernstig overstuur.
Psychologe Christina Maslach, die later met Zimbardo trouwde, bezocht de nagebouwde gevangenis en was geschokt door wat ze zag. Ze confronteerde Zimbardo met de behandeling van de deelnemers. Uiteindelijk werd het experiment op 20 augustus 1971, na slechts zes dagen, beëindigd.
➡ Wil jij nou niets missen over Netflix, films en series? Volg dan Netflix Facebookgroep!
